Gdy brałem na ręce Michała małego, to był niczym wąż wijący się wokół niewidocznej osi. Będąc na rękach przemienił się w orła szukającego wzrokiem wszystkich możliwych miejsc niedostępnych, w które należy się równocześnie naraz udać. By po chwili obdarzyć mnie zaufaniem i słodko zasnąć, w bezpiecznych ramionach ojca.
Michałowy sen - cud niepojęty, Boży dar złożony w proste ręce człowieka, dar złożony z pełnym zaufaniem i odpowiedzialnością, Bóg ufa ojcom tak jak zaufał św. Józefowi. Teraz czas na ojców aby zaufali Bogu!
(Strona 1 z 1, łącznie 1 wpisów)
Komentarze
czw, 21.08.2008 21:48
wto, 29.07.2008 14:31
wto, 29.07.2008 01:29
nie, 13.07.2008 16:13
piÄ…, 04.07.2008 16:53