Człowiek próżny ma nadzieję, iż piękny wygląd jego powłoki stanie się ponadczasową wartością i da mu szczęście za życia i po śmierci.
Człowiek próżny nie zwraca uwagi na własne wnętrze, bo cóż dobrego może być we własnym wnętrzu.
Człowiek próżny zapomina o Boga, które mieszka w jego wnętrzu od chwili poczęcia, zapomina o nieprzemijającej sile tego piękna i zapomina o prawdziwym pięknie, które wielokroć przewyższa każdą powłokę zbudowaną ludzką ręką i rozumem.
Wiara i rozum są siłą, pamiętaj o tym próżny Człowieku.
(Strona 1 z 1, łącznie 1 wpisów)
Komentarze
wto, 30.09.2008 15:37
śro, 24.09.2008 00:44
nie, 21.09.2008 20:19
czw, 21.08.2008 21:48
wto, 29.07.2008 14:31