Z pewnością masz rację, mnie się przypomina w takich chwilach refleksji opowiadanie lwowskiego batiara. A było to mniejwięcej tak:
“Przed wojną Panie to jak ktoś był z mojej dzielnicy, to bym go nie okradł, wiadomo rodzina.
Za komuny Panie to jak ktoś był z mojej ulicy, to bym go nie okradł, wiadomo rodzina.
A teraz Panie, wstyd mówić, sąsiada okradam i rodzinę, bo rodziny już nie ma.”

Myślę, że z jednej strony bano się kary, a z drugiej tego co powiedziałoby środowisko, otoczenie. Dzisiaj coraz rzadziej przejmujemy się tym co ludzie powiedzą, złodzieje też.

takie nastały. Kiedy zapytałem śmiecącego na korytarzu szkolnym chłopca, dlaczego rzuca papierki na podłogę, powiedział mi – “komuś za to płacą, żeby sprzątał, naprawiał itp”. Jeśli chodzi o kradzieże, to kiedyś chyba bardziej bano sie kary…