Przed wakacjami: uwaga na sekty!. Masz pytania i wątpliwości, pytaj i szukaj w Dominikańskich Ośrodkach Informacji o Nowych Ruchach Religijnych: Kraków i Warszawa-Służew.

Róża piękny kwiat… Piękno przyrody, któremu nie sposób się oprzeć…

W średniowieczu uważano świat stworzony za księgę opowiadającą o Bogu. W przyrodzie dopatrywano się znaków rzeczywistości duchowych. Symbolem czystości była lilia lub róża. Praktyki pobożne były traktowane jako składanie kwiatów duchowych, Stąd odmawianie Różańca św. (Psałterza NMP od 150 Zdrowaś Mario) było traktowane jako składanie wieńca z róż czyli różaniec.

W dojrzałym średniowieczu róża była symbolem całkowicie towarzyszącym Matce Bożej, stąd jednoznaczny w treści XV wieczny wiersz Of a Rose, a lovely Rose, Of a Rose is all my song, wykorzystany przez Ruttera w XX wiecznym Magnificat.

W chrześcijaństwie przedstawia się obecnie taką symbolikę:
1) Róża: mądrość wieczna, męczeństwo, męka Chrystusa, milczenie NMP, przemijanie, tajemnica, wieczność, wiosna, zaślubiny
2) Róża czerwona: cierpienia Chrystusa
3) Róża – kwiat: rzesza zbawionych
4) Róża – płatki: 5 ran Chrystusa
5) Róża – pręciki: Bóstwo Chrystusa
6) Róża – w ogrodzie: Kościół
7) Róża złota: radość duchowa

Matko Fatimska módl się za nami, Tyś jest róży kwiat, do Ciebie woła Jezus Maryja cały nędzny świat.

W dniu Bożego Ciała mam dla Ciebie FASCYNUJĄCE ZAPROSZENIE. Proszę kliknij ten link i zobacz co tam się kryje, naprawdę warto 🙂

Ołtarze już uprzątnięte, wszystko zamiecione, można świętować. Razem z Leszkiem i przez chwilę Andrzejem radowaliśmy się dzisiaj ołtarzami. Na koniec, po skończonej pracy zaskoczył na ks.Proboszcz przynosząc PepsiColę…

Dzień piękny, najpierw zimno, potem oberwanie chmury, potem procesja, a na koniec letni skwar w pełnym słońcu…

Leszek prosty człowiek – malarz. Wyśmienity rozmówca, prosto wyjaśniający sprawy wiary, ale jakże dokładnie! Ileż prosty człowiek może przekazać nieukowi po studiach… Gdy wracając z pracy spotykam Leszeka i jego współpracownika pracujących (naprawiających) przy Katedrze podajemy sobie ręce. Mam wtedy uczucie przekazywania prawdziwego znaku pokoju. Moja ręka nie cofa się pomimo smaru i rdzy na ich dłoniach…

Boże Ciało – dzień Parafialnej Wspólnoty, dla której “Mądrość stół zastawiła obficie”: dla prostych robotników i wykształconych tytularzy, dla biednych i bogatych, dla rodzin i samotnych, dla konsekrowanych i świeckich. Obym nigdy nie uwierzył w swoją wiedzę “absolutną”…

Można się modlić, można wzniosłe zdania pisać w blogu, ale jak się we własnym Kościele nie pozamiata, to wszystko to funta kłaków warte!!! Idę budować ołtarz. To jeden z tych dni, na które czekam przez cały rok. Wszystkim – jeszcze śpiącym – kolorowych snów, za oknem już zaczyna się cudny wschód słońca ubogacony śpiewem ptaków.

Niech Anioł Stróż Was łagodnie kołysze we śnie, a rano gdy Was obudzi ze snu, życzę przeżycia Wspólnoty Parafialnej Eucharystii — Bożego Ciała.