Doszedłem, ukląkłem przed Królową, podziękowałem, przeprosiłem i prosiłem o …
Wróciłem do Gliwic. 355 piesza pielgrzymka gliwicka na Jasną Górę, już się zakończyła. Postanowienia, przemyślenia, przemodlenia i stopowe odczucia (bąble itp.) ciągle trwają. Chciałbym umieć oddać te kilka dni przemierzania Polski, po asfalcie i leśnych ścieżkach. Chciałbym umieć podziękować za serce ludzi bogatych i ubogich przyjmujących na nocleg. Chciałbym umieć uśmiechnąć się radością jaką czuję po tych dniach, do wszystkich, którzy opiekowali się i pomagali pielgrzymom. Spróbuję to zrobić tak jak potrafię najlepiej. 🙂

W środę 15 sierpnia AD 2001 wyruszy na Jasną Górę IX Diecezjalna Piesza Pielgrzymka, 355 miejska Gliwicka (a w rzeczywistości 376 ślubowana gliwicka). Wyruszyć na pielgrzymi szlak, zrozumieć siłę i wiarę ludzi, którzy pamiętnego 29 września AD 1626 w liczbie około 80-ciu wyruszyli po raz pierwszy z Gliwic na Jasną Górę aby podziękować za cudowne ocalenie miasta. To mój cel w najbliższych dniach, jeśli da Bóg dojść do celu i wspomnieć wszystkich przyjaciół przed tronem Królowej, zarówno tych codziennie spotykanych, jak i tych bezimiennych z cyberprzestrzeni. Nie zapomnieć o nikim, trudne zadanie.

Czy współczesny Gliwiczanin ma jeszcze za co dziękować?
Postawiłem sobie to pytanie rok temu i dzisiaj dzielę się z Tobą Drogi Przyjacielu moimi gliwickimi przemyśleniami Głowa do góry!. Może będziemy w tym roku wędrować razem, jeśli nie pieszo to może duchowo czego z całego serca każdemu życzę. Mam nadzieję, że trudności się nie ulęknę i dojdę do celu, aby podziękować za tych wspaniałych, mądrych Gliwiczan, którzy 29 września AD 1626 ukazali nam drogę do szczęścia.

Poszukiwanie Absolutu, sensu i pełni egzystencji jest właściwe człowiekowi, a w sposób szczególny młodzieży. Drodzy Młodzi, niech Was nie zadowala nic, co jest poniżej najwyższych ideałów! Nie dajcie się zniechęcić tym, którzy rozczarowani życiem nie słyszą głębszych i bardziej autentycznych pragnień ich serca. Macie rację, gdy nie godzicie się na nijakie rozrywki, przelotne mody i propozycje, które Was umniejszają. Jeśli zachowacie wielkie pragnienie Boga, zdołacie uniknąć przeciętności i konformizmu, tak rozpowszechnionych w naszym społeczeństwie.